ด้วยทางธรรมจาริกสังฆวิหาร ร่วมกับโพธิศาสตร์สโมสร กำหนดเอาทุกวันพฤหัสบดีเป็นวันจัดกิจกรรมบำเพ็ญกุศล สวดมนต์ เจริญสติภาวนา ถวายภัตตาหาร ทุกวันพฤหัสบดี (กำหนดแทนวันธรรมสวนะ)                               วันธรรมสวนะ หมายถึง วันที่ชาวพุทธเข้าวัดทำบุญตักบาตร รักษาศีล เจริญภาวนา และฟังธรรมเทศนา เรียกกันในปัจจุบันว่า วันพระ หรือ วันอุโบสถ ในประเทศไทยเดือนหนึ่งกำหนดให้มีวันพระไว้ ๔ วัน คือ วันขึ้น ๘ ค่ำ วันขึ้น ๑๕ ค่ำ วันแรม ๘ ค่ำ วันแรม ๑๕ ค่ำ ( หรือ ๑๔ ค่ำในบางเดือน )

          ความสำคัญวันพระ หรือวันอุโบสถ เป็นวันหลักแห่งการทำความดี โดยพระพุทธเจ้าได้ทรงอนุญาตให้ชาวพุทธมีโอกาสทำความดีต่างๆ ได้แก่ ทำบุญตักบาตร ให้ทาน เพื่อทำใจให้สงบ

การปฏิบัติตน

๑. ทำบุญตักบาตร ให้ทานอื่นๆ เช่น ถวายสังฆทาน

๒. สมาทานศีล และรักษาศีล เช่น ศีล ๕ หรือ ศีล ๘ ศีลอุโบสถ

๓. เจริญภาวนาด้วยการทำจิตใจให้สงบเป็นสมาธิ

๔. ฟังธรรมเทศนาด้วยความตั้งใจและความสงบ

วันพระนั้นเดิมเป็นธรรมเนียมของปริพาชกอัญญเดียรถีย์ (นักบวชนอกพระพุทธศาสนา) ที่จะประชุมกันแสดงธรรมทุก ๆ วัน ๘ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ซึ่งในสมัยต้นพุทธกาล พระพุทธเจ้ายังคงไม่ได้ทรงวางระเบียบในเรื่องนี้ไว้

ต่อมาพระเจ้าพิมพิสารได้เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และกราบทูลพระราชดำริของพระองค์ว่านักบวชศาสนาอื่นมีวันประชุมสนทนาเกี่ยวกับหลักธรรมคำสั่งสอนในศาสนาของเขา แต่ว่าพุทธศาสนายังไม่มี

พระพุทธองค์จึงทรงอนุญาตให้มีการประชุมพระสงฆ์ในวัน ๘ ค่ำ ๑๕ ค่ำ และอนุญาตให้พระภิกษุสงฆ์ประชุมสนทนาและแสดงธรรมเทศนาแก่ประชาชนในวันดังกล่าว

หลังจากนั้น พุทธศาสนิกชนจึงถือเอาวันดังกล่าวเป็นวันธรรมสวนะสืบมา โดยจะเป็นวันสำคัญที่พุทธศาสนิกชนจะไปประชุมกันฟังพระธรรมเทศนาจากพระสงฆ์ที่วัด